عاشقانه ها

من خوب می دانم که خواهم مرد و اگر به سخنانم توجه نکنی مرگ من آنقدر مسلم است به یقیین می دانم در قدم های تو جان خواهم داد اما از پرستیدن تو ای زیبای من پشیمان نخواهم شد.

من می توانم خودم را در اطاق نیستی ببینم و حیات و مراد و افتخار ، بدرودم گویند تا در ان دم همه ی عالم ببینندکه چهره ی زیبای تو بر صفحه ی گشوده ی دل من نقش بسته است.

این نقش نشان مقدسی هست که من نگاهش می دارم تا در بحران وحشتناکی که وفای من مرا به آن تهدید می کند مصونم دارد. وفایی که از جفای تو هم نیرو می گیرد

بدا به حال آن که در شب ظلمانی و بر دریایی ناشناخته و خطر ناکی کشتی براند! دریایی که بر فراز آن ستاره ای نباشد و ساحل نجاتی هم به چشم نخورد...!

من ناخدای عشقم که به سفر می روم

و بر دریای عمیق کشتی می رانم

امید ندارم که در جهان به بندری برسم

و هرگز بتوانم در جایی لنگر بیندازم....