عاشقانه ها

زمانی که تصمیم گرفتم وبلاگ درست کنم فقط قصد داشتنم با شعرومطلب

احساسم رو بگم اما روزگار منو وادار کرد که براتون بگم:

هر که عشق می کارد اشک درو میکند

حداقل برای من اینطور بوده امیدوارم برای شما نشه.

تا کجا باید سفر کرد

تا کجا باید دوید

از کجا باید گذر کرد

تا به شهر تو رسید

دستهامون اگر که دوره،دلهامون که دور نمیشه

دل من جز با دل تو،با دلی به جور نمیشه

می دونم دیگه آسمون ابری دلم با نور تو روشن نمی شه

سفر کردم که از عشقت جدا شم

دلم می خواست که من عاشق نباشم

ولی عشقت تو قلبم مونده ای وای

دل دیونه رو سوزونده ای وای

مثل پروانه ها دورت می گردم

هنوز عاشقم ، دنیای دردم

ازعشق تومن سربه زیرم تا قیامت ای عزیزم

تو سفیر مهربونی

از دیار گل و بوسه

من آفت زده اینجا

می میره می پوسه

ای تو بانویه صداقت

بهترین شعر محبت

همه خوبیهایه دنیا

رو به قلبت کردن هجرت

من از خرابه ی دل برات گل خونه ساختم

بهارو با تو دیدم به بویه تو شناختم

منو نسپُر به فصل رفته ی عشق

نزار کم شَم من از آینده ی تو

به من فرصت بده گم شَم دوباره

تویه آغوش بخشاینده ی تو

به من فرصت بده برگردم از مرگ

به تو برگردم و یارِ تو باشم

به من فرصت بده بازازسره نو

دچاره تو،گرفتار تو باشم

من به این امید زنده ام تا روزی برسد که بدانی دوستت دارم

خالی از رنگ و ریا،نازنین من بیا

دوست داشتن بالاتر از عشق است

دارم از یاد تو می رم

ببین آهسته آهسته

چه راحت این قصه

به مرگ ما کمر بسته

تو می تونی تو می تونی

شکستن ها را دریابی

توی این تبعد تحمیلی

بشی آغوش آفتابی

تو که نیستی تا ببینی گریه های هر شب من

بی حضور عاشق تو چه عجیب گریه کردن

این روزا دلم گرفته واسه دیدنت

این روزا دلم گرفته واسه بودنت

این روزا دلم گرفته واسه خندهات

این روزا دلم گرفته واسه ناز و عدات

این روزا دلم گرفته واسه چشمات

این روزا دلم گرفته

دلتنگم و دیدار تو درمان من است

دیگه تو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن می گذره اما به سختی

دل تنها و صبورم داره این گوشه می میره

اما حتي وقت مردن باز سراغ تو می گیره

می رسه روزی که دیگه قعره دریا میشه خوندن

اما تو دریایه عشقت باز یه گوشه ای می شینم

با تو دل تنگی تمومه

بی تو هر شبم حرومه

اگه اطرافم نباشی

زندگی دیگه کدومه

همه اشک و التماسم دوباره دیدن روته

تویه کوچه نشستن پا گفتگوته

اگه حتي یه شبی گذر کنی از خوابه ما

می بینی این دل خسته شبها هم به جستوجوته

بی تو نمی شه زنده بود

عشق توقلبمو روبود

ای هستی و ای تاروپود

با تو جهنمم بهشت

خدا رو قلب من نوشت

تویی کتاب سرنوشت

نگاهم کردی و بستی به زنجیرم

نگیر از من نگاهت را که می میرم